مقدمه
برای کسانی که از در شرکت های شرکت های نوپا سرمایه گذاری کرده اند، به خصوص در زمینه راه اندازی طرح های فناوری نو، ما با یک مشکل جهانی مواجه هستیم. راه های زیادی برای ارزش گذاری یک شرکت برای ارزش گذاری سرمایه گذاری وجود دارد، اما همه بر پیش بینی درآمد و سود کارآفرین به عنوان یک نقطه شروع متکی هستند.راه اندازی کسب و کار تازه بنیان[۱] شبیه یک جعبه دربسته است. یک جعبه بسیار ویژه است که در داخل آن چه پربار شود ارزش آن افزوده میشود.
این جعبه دارای ارزش دارد هر قدر چیزهای بیشتری را در جعبه قرار دهید ، بیشتر ارزش آن افزایش می یابد. اضافه کردن یک حق اختراع در جعبه، ارزش جعبه را افزایش می یابد. اگر هم یک تیم مدیریت حرفه ای را در جعبه اضافه کنید، ارزش آن افزایش می یابد. به همین سادگی ارزش افزایش مییابد.
جعبه نیز جادویی است. وقتی شما $ ۱ را در داخل آن قرار دهید، به شما ۲ دلار، ۳ دلار یا حتی ۱۰ دلار میرسد! حیرت آور نیست؟
مشکل این است که ساخت جعبه می تواند بسیار گران باشد. بنابراین شما باید برای رفتن و دیدن مردم پولدار – وقت بگذارید آنها را به سرمایه گذاران دعوت کنید و آنها را در شرایط معامله ای بگذارید که ارزش زیادی داشته باشد.در واقع به سرمایه گذاران می گویید:
” یک میلیون دلار برای ساخت یک جعبه بگذارید و X٪ از هر چیزی که از آن خارج می شود را دریافت کنید “
اما X چقدر باید باشد؟این بستگی به ارزش پیش پرداخت سرمایه[۲] دارد، به عنوان مثال ارزش جعبه در زمان سرمایه گذاری باید برآورد گردد . اما محاسبه ارزش پیش پرداخت سرمایه، روی حیله و تزویر است. این مقاله به شما از طریق ۹ روش مختلف ارزشیابی اجازه می دهد تا به درک درستی از چگونگی تعیین پیش پرداخت سرمایه برسید.
۱. تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار با روش Berkus
روش Berkus یک قاعده ساده و راحت برای برآورد ارزش جعبه شما ارائه میدهد. این توسط دیو برکوس، نویسنده مشهور و سرمایه گذار فرشتگان کسب و کار، طراحی شده است. نقطه شروع این است: آیا شما اعتقاد دارید که این جعبه می تواند به ۲۰ میلیون دلار درآمد در سال پنجم دست یابد؟ اگر پاسخ بله باشد، می توانید جعبه خود را در برابر ۵ معیار کلیدی برای ساخت جعبه ها ارزشیابی کنید.
| if Exists: | Add to Company Value up to: |
| Sound Idea (basic value) | $۱/۲ million |
| Prototype (reducing technology risk) | $۱/۲ million |
| Quality Management Team (reducing execution risk) | $۱/۲ million |
| Strategic relationships (reducing market risk) | $۱/۲ million |
| Product Rollout or Sales (reducing production risk) | $۱/۲ million |
هیچ مشکلی وجود ندارد که ارزشیابی های راه اندازی باید به اندازه کافی پایین باشد تا بتواند ریسک شدید سرمایه گذار را جبران کند و فرصتی برای سرمایه گذاری برای دستیابی به مقدار ده برابر ارزش در طول عمر خود فراهم کند. نگامی که یک شرکت در هر دوره زمانی از درآمد کسب می کند، این روش دیگر قابل اجرا نیست، زیرا اکثریت از درآمد واقعی برای ارزش پروژه در طول زمان استفاده می کنند.
اگر هدف شما ایجاد یک ارزیابی اولیه و اغلب قبل از درآمد برای راه اندازی است که ظرف پنج سال آینده می تواند بیش از ۲۰ میلیون دلار درآمد کسب کند، باید بتوانید آن را به هر نوع کسب و کار بپذیرید.
توجه داشته باشید که این اعداد حداکثر هستند که می توانند برای ارزشیابی به کار بروند، که امکان ارزشیابی قبل از درآمد تا مبلغ ۲ میلیون دلار (یا ارزش ارسال پس از ۲.۵ میلیون دلار) را نیزفراهم می کنند، اما مطمئنا به سرمایه گذار اجازه می دهد مقدار بسیار پایین تر در هر آزمون، که در نتیجه ارزیابی ها بسیار پایین تر از این مقدار است را ایجاد کنند.
۲. تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش مجموع عوامل ریسک[۳]
روش مجموع عوامل ریسک یا روش RFS یک نسخه کوچکتر از روش Berkus است. اول، شما یک مقدار اولیه برای جعبه خود را تعیین می کنید. سپس ارزش خود را براساس ۱۲ فاکتور ریسک ذکر شده برای ساخت جعبه تعدیل میکنید.
مقدار اولیه به عنوان مقدار میانگین برای یک جعبه مشابه با جعبه شما تعیین می شود و عوامل ریسک به صورت دامنه ای از ۲۵۰ هزار دلار از ۵۰۰ هزار دلار ه عنوان دامنه کم ریسک ریال، از ۵۰۰ هزار دلار به بالا دارای دامنه ریسک بسیار بالا مدل سازی می شوند. سخت ترین بخش در اینجا و در بیشتر روش های ارزشیابی، در واقع اطلاعات مربوط به یافتن جعبه های مشابه است.
روش Summation Factor Risk برای پیشگیری از پیش درآمد است.
این روش ، که توسط TechAngels در اوهایو ارائه می شود، مجموعه ای بسیار گسترده ای از عوامل را در تعیین ارزش سرمایه قبل از درآمدزایی شرکت در نظر می گیرد. این روش ممکن است به عنوان یک روش ارزشیابی مستقل برای سرمایه گذاران مفید باشد، اما به نظر می رشد که این روش باید یکی از روش های متداول برای سرمایه گذاران پیشین برای تعیین ارزش پول قبل از پول باشد،
در این روش فاکتورهای ریسک های بصورت زیر لحاظ میشوند:
- ریسک مدیریت
- ریسک مراحل کسب و کار
- قانون / خطر سیاسی
- ریسک تولید
- ریسک فروش و بازاریابی
- ریسک تامین مالی / افزایش سرمایه
- ریسک رقابت
- ریسک فناوری
- ریسک دادرسی
- ریسک بین المللی
- ریسک اعتباری
- پتانسیل خروج پر منفعت
هر ریسک (بالا) به شرح زیرقابل رتبه بندی است:
۲+ : برای شرکتی که رشد فوق العاده خیلی مثبت دارد و برنامه خروج آن نیز فوق العاده بسیار مثبت است
۱+: مثبت
صفر: خنثی
۱-: برای شرکتی که رشد فوق العاده خیلی منفی دارد و برنامه خروج آن نیز فوق العاده بسیار منفی است
۲- :بسیار منفی
به طور متوسط، قبل از پرداخت پول [۴] از شرکت های پیش درآمد در منطقه شما مثبت به ۲۵۰،۰۰۰ دلار برای هر +۱ (+ 500K برای یک +۲) و به طور منفی به ۲۵۰،۰۰۰ دلار برای هر -۱ (- 500K $ برای یک -۲) . برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد تعیین ارزیابی های میانگین در منطقه خود، روش امتیازدهی را ببینید.
به عنوان مثال، فرض کنید که میانگین پیش درآمد شرکتهای پیش درآمد در منطقه شما ۲،۰ میلیون دلار است. اگر قضاوت شما از دوازده فاکتور فوق دارای پنج امتیاز خنثی (پنج صفر)، پنج + ۱، یک -۱ و یک -۲ (یک خالص از دو عدد ۱) باشد، سپس ۵۰۰،۰۰۰ دلار به ارزش میانگین ۲.۰ میلیون دلار اضافه کنید. ۲.۵ میلیون دلار ارزش پیش پرداخت.
بهترین روش برای فرشتگان سرمایه گذاری در سرمایه گذاری پیش درآمد، استفاده از روش های متعدد برای ایجاد ارزش پیش از پول برای شرکت های بذر / راه اندازی است. روش Summation Factor Risk به عنوان یکی از این روش ها مفید است. ما این مجموعه را با یک پست خلاصه روش های ارزیابی چندگانه برای ایجاد ارزش پیش از پول شرکت های بذر و راه اندازی در یک پست آیند
۳. تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش کارت امتیازی[۵]
سرمایه گذاران معتبر حقیقی برای تامین مالی کردن از طریق فرشتگان مالی[۶]، سرمایه شخصی خود را در معرض خطر برای رشد آتی دارایی قرار می دهند. معمولاً سرمایه گذاران فرشته به طور کلی ۲۵هزار دلارتا ۱۰۰هزار دلار برای ۲۵۰هزار دلا تا یک میلیون دلار سرمایه گذاری می کنند. در سال ۲۰۱۱، ارزیابی شرکت های پیش از درآمد زایی، در حدود ۱ تا ۲ میلیون دلار بود و با مذاکرات میان سرمایه گذاران و فرشتگان مالی این روابط ایجاد می گردید.برای این دور از سرمایه گذاری، فرشتگان به طور کلی ۲۰-۴۰ درصد از سهام شرکت را خریداری می کنند و طی یک دوره پنج تا هشت سال بازده سرمایه گذاری ۲۰-۳۰ درصد را دنبال می کنند.
روش کارت امتیازی یک روش دقیق تر به مسئله ارزشیابی جعبه است. همانند روش RFS شما ارزش پایه ای را برای جعبه خود را تعیین می کنید و سپس ارزش را بر اساس یک سری از معیار خاص را تعدیل می کنید. این روش هیچ چیز جدیدی تری به جز این که این معیارها خودشان بر اساس تأثیر آنها بر موفقیت کلی پروژه تاثیر دارند ارائه نمیکند.این روش همچنین می تواند تحت نام روش بیل پین[۷]، با توجه به ۶ معیار زیر قابل تعریف است: تیم مدیریتی قوی (۳۰٪)
اندازه فرصت (۲۵٪)
محصول یا خدمات/تکنولوژی (۱۰٪)
بازاریابی، کانال های فروش و شرکای تجاری (۱۰٪)
مرحله کسب و کار (۱۰٪)
نیاز یه سرمایه گذاری اضافی(
سایر عوامل (۱۵٪).
اولین قدم در استفاده از روش کارت امتیازی متوازن تعیین ارزش متوسط شرکتهای پیش از درآمدزایی است
اطلاعات زیر یک بررسی غیر رسمی از گروه های فرشتگان مالی ارائه میکند که توسط بیل پین در تابستان ۲۰۱۰ برای شرکت های پیش از درآمدزایی در مناطق مختلف آمریکای شمالی برآورد شده است:
این داده ها نشان میدهد که رقابت برای قیمت اینگونه شرکتها در دامنه کمترین ارزش حدود ۵/۱ میلیون دلار و بالاترین ارزش حدود ۷/۲ میلون دلار است.
روش ارزیابی کارت امتیازی برای قبل از درآمد زایی[۸] قابل استفاده است.
این روش شرکت هدف را با سرمایه گذاری های معمول سرمایه گذاری فرانسوی مقایسه می کند و ارزش گذاری به طور متوسط از شرکت هایی که اخیرا تأمین مالی شده اند در منطقه برای تنظیم ارزش پول پیش از هدف تعیین می کند. چنین مقایسه هایی فقط برای شرکت هایی در همان مرحله توسعه، در این مورد، ممکن است برای سرمایه گذاری های راه اندازی پیش درآمد ایجاد شود.
۴. تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش مقایسه معاملات[۹]
روش معاملاتی قابل مقایسه فقط یک قاعده ساده دارد.
بسته به نوع جعبه ای که شما در حال ارزشیابی آن هستید، می خواهید یک معیار را انتخاب کنید که یک مقدار مناسب برای ارزش جعبه شما را لحاظ کند. این معیار می تواند برای صنعت مورد نظر مشخص باشد: درآمد دوره ای ماهانه (Saas)، تعداد منابع انسانی (موقت)، تعداد دفاتر فروش (خرده فروشی)، ثبت اختراع (Medtech / Biotech)، کاربران فعال هفتگی یا (WAU).
اغلب اوقات فقط می توانید این معیارها را از صورت سود و زیان مانند ارقام فروش، حاشیه سود ناخالص، EBITDA، و غیره استخراج کنید.
۵. تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش ارزش دفتری
روش ارزش دفتری به ویژه برای شرکت های مبتدی اهمیتی ندارد، زیرا اکثر مبتدی ها بر روی دارایی های نامشهود تمرکز می کنند: RD (برای یک تکنولوژی زیستی، پایگاه کاربر و توسعه نرم افزار (برای راه اندازی وب) و غیره
۶.تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش ارزش دفتری
به ندرت از دیدگاه فروشنده، ارزش انحلال، همانطور که از نام آن ذکر شده است، ارزیابی شما برای شرکت در زمانی که از کسب و کار خارج می شود، اعمال می شود.چیزهایی که برای ارزیابی ارزش انحلال حساب می شود همه دارایی های مشهود هستند: املاک و مستغلات، تجهیزات، موجودی … همه چیز شما می توانید برای یک خریدار برای مدت کوتاهی پیدا کنید. ذهنیت این است: اگر من هرچه که شرکت می تواند در کمتر از دو ماه خریداری کند، چه مقدار پول آن را می سازد؟ از طرف دیگر، همه غیرمنتظره ها در فرایند انحلال در نظر گرفته می شوند (فرض اصلی این است که اگر چیزی ارزشمند باشد، در زمانی که شما در انحلال وارد می کنید، قبلا فروخته شده است): اختراعات، حق تکثیر و هرگونه مالکیت معنوی دیگر .
عملا ارزش انحلال، مجموع ارزش قراضه تمام دارایی های ملموس شرکت است.
برای یک سرمایه گذار، ارزش انحلال به عنوان یک پارامتر برای ارزیابی خطر سرمایه گذاری مفید است: ارزش بالقوه بالقوه انحلال به معنای خطر کمتر است. به عنوان مثال، تمام چیزهای دیگر برابر است، ترجیح دادن سرمایه گذاری در یک شرکت که دارای تجهیزات خود در مقایسه با آن است که آن را اجاره می دهد. اگر همه چیز اشتباه می رود و از کسب و کار بیرون می آید، حداقل شما می توانید پولی را برای فروش تجهیزات به دست آورید، در حالی که اگر شما آن را اجاره کنید، هیچ چیز نمی تواند باشد.
بنابراین، تفاوت بین ارزش کتاب و ارزش انحلال چیست؟ اگر یک راه اندازی واقعا باید دارایی های خود را در مورد ورشکستگی فروخت، ارزش آن از فروش به احتمال زیاد کمتر از ارزش دفتری آن است، به دلیل شرایط نامطلوب فروش.
۶.تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش اولیه شیکاگو
روش اولیه شیکاگو به یک وضعیت خاص پاسخ می دهد: اگر جعبه شما احتمال کمی برای تبدیل شدن به یک دارایی عظیم داشته باشد چگونه این پتانسیل را ارزیابی کنیم؟
روش اولیه شیکاگو (مرسوم به شرکت سرمایه گذاری خطر پذیر شیکاگو[۱۰])این موضوع را با سه روش ارزشیابی انجام می دهد: بدترین سناریو (جعبه کوچک)، یک سناریوی معمول (جعبه نرمال)، بهترین سناریو (جعبه بزرگ)
هر ارزیابی با روش DCF (یا اگر امکان پذیر نیست، با نرخ بازده داخلی با فرمول تک نرخی یا چند نرخی) صورت میگیرد.. پس از آن باید تصمیم بگیرید که یک درصد احتمال برای هر سناریو را ترسیم کنیم. ارزش گذاری شما براساس روش اول شیکاگو میانگین میانگین جعبه ها است.
روش اول شیکاگو برای شروع کارهای پس از درآمدزایی قابل استفاده است.
۷.تعیین ارزش راه اندازی کسب و کار را با روش VCM[۱۱]
همانطور که از نام آن مشخص است، روش سرمایه گذاری سرمایه خطر پذیر از دیدگاه سرمایه گذار نسبت به ارزش فعالیت می پردازد نه از نگاه صاحبان کسب و کار.
سرمایه گذاران همیشه به دنبال بازده خاص سرمایه گذاری هستند، بگذارید بگوییم مثلاً ۲۰ برابر . علاوه بر این، با توجه به استانداردهای صنعت، سرمایه گذاران فکر می کنند که یک جعبه یاید بتواند برای مدت یکسال با قیمت ۱۰۰ میلیون دلار فروخته شود. بر اساس این دو عنصر، سرمایه گذار می تواند به راحتی حداکثر قیمت را تعیین کند که برای سرمایه گذاری در جعبه ای هزینه می کند که چندین برابر عایدی دارد.
بازده سرمایه گذاری برای مایکروسافت به چهار روش تقسیم می شود:
اکوسیستم: مایکروسافت با داشتن راه اندازی خوب در اکوسیستم، میتواند به مشتریان بزرگترش حتی راه حلهای نوآورانه تری نیز ارائه دهد بدون اینکه نیاز به توسعه آنها در خانه داشته باشد.
بازاریابی: مایکروسافت نشان می دهد که آنها دوست دارند راه اندازی و عمل به نفع اکوسیستم راه اندازی.
نوآوری باز: کارکنان مایکروسافت با نوآوران در دنیای واقعی آشنا و یاد می گیرند
اکتساب: Microsoft Accelerator می تواند جریان معاملات را برای بخش M & A مایکروسافت Corp یا برای صندوق ضمانت اولیه مایکروسافت Ventures
فروش: مایکروسافت شتاب دهنده ۵۰۰ هزار دلار از مایکروسافت ابر و نرم افزار را به تمام راه اندازی های شتاب دهنده ارائه می دهد. بعضی از آنها پس از آن تبدیل به مشتریان بلند مدت خواهند شد.
راستی آزمایی[۱۲]
راستی آزمایی معمولا در سه مرحله انجام می شود:
۱. مرحله اولیه شامل بازدید از امکانات و مصاحبه با صاحبان و شاید پرسنل کلیدی است.
۲. مرحله جمع آوری و تجزیه و تحلیل شامل جمع آوری و ارزیابی گزارشهای شرکت، آمار تجاری و اقتصاد ملی و شاخص های مالی است
۳. مرحله پایانی نیاز به بازدید نهایی در این مرکز و بازبینی رویدادهایی دارد که ممکن است پس از مرحله تجزیه و تحلیل رخ داده باشد.
مرحله راستی آزمایی اولیه[۱۳]
گر چه به طور ایده آل علاقه داریم تا تمام صورتهای مالی و گزارش های داخلی را قبل از بازدید از کسب و کار بدست آورم لکن صاحبان کسب و کار کوچک به خاطر محافظت از اطلاعات مالی و عملیاتی و ترس از بیگانه ها ، معتقدند که آنقدر اطلاعات آنها انحصاری است که حتی اطلاعات حاشیه ای را نیز به گونه ای ارزیابی می کنند گه ممکن است موقعیت تجاری شان را به خطر اندازند. درخواست ارائه داده های مالی با توجه به این فرض که درخواست کننده از اطلاعات برای آسیب رساندن به شرکت یا صاحبان آن استفاده می کند، بارها و بارها عنوان شده است.
به طور کاربردی، تنها راه برای بدست آوردن اطلاعات مورد نیاز برای شروع یک ارزیابی، برقراری رابطه با صاحبان و مدیران کلیدی دیگر است و این تقریبا همیشه باید در محل انجام شود، نه از طریق تلفن و یا نامه. میزان کارهای محتوایی بستگی به بسیاری از موارد، از جمله هدف ارزیابی، ماهیت عملیات شرکت، و اندازه و پیچیدگی کسب و کار دارد.
علاوه بر ایجاد ارتباط با صاحبان کسب و کار و مدیران کلیدی، ارزشیاب باید در طی بازدید اولیه تلاش هایی را برای دستیابی به چهار هدف زیر انجام دهد:
۱. به دست آوردن چشم انداز کلی از کسب و کار
۲. بهره وری عمومی عملیات
۳. دریافت اطلاعات برای تهیه چارت سازمانی پرسنل
۴. صورتهای مالی سالانه حداقل سه سال و آخرین اظهارات حسابرس و بازرس شرکت
جمع آوری داده ها برای تحقیقات مقدماتی
داده های تصمیم گیری
۱. فهرست محصولات یا خدمات ارائه شده برای فروش
۲. آدرس های شعب
۳. فروش برای سه سال قبل
۴. سود قبل از مالیات برای سه سال
۵. املاک متعلق به شرکت یا اجاره نامه ها
۶. املاک استیجاری، اجاره ماهانه و شرایط اجاره نامه
۷. تعداد کارکنان
۸. مجموع حقوق و دستمزد ماهانه یا میانگین ساعات کار و تعداد کارمندان
۹. موقعیت شرکت در بازار (i.e.، سهم بازار)
۱۰. فهرست دارایی ها، موجودی ها، ماشین آلات و تجهیزات، املاک و مستغلات، و غیره
۱۱. تاریخچه شرکت
۱۲. ساختار مالکیت شرکت
۱۳. ویژگی های منحصر به فرد شرکت
۵۷
داده اضافی
۱. صورتهای مالی سه ساله، که در صورت امکان حسابرسی شده باشد
۲. بازپرداخت مالیات برای سه سال
۳. نمودار سازمانی رسمی
۴. رزومه شخصی کارمندان کلیدی
۵. هر گونه دعوی یا دعوی برجسته
۷. پیش بینی های مالی شرکت برای مدت پنج سال
۸. برنامه استراتژیک
۹. شرح کانال های توزیع
۱۰. فهرست رقبا
۱۱. اندازه بازار
۱۲. شرح برنامه صادرات
سوالات راستی آزمایی برای مصاحبه مدیران مالی
الف- مالی
- مکانیزم کنترل های داخلی بر روی پول نقد چیست؟
- جمع آوری مطالبات از کدام مشتریان دشوار است و چرا؟
- آیا اختلاف حساب های دیگری وجود دارد؟
- میانگین روزهای موجود در پرداخت بدهی ها چه مدت است ؟.چهل و پنج روز یا بیشتر؟ چرا؟
- سال گذشته کمترین موجودی ثبت شده چقدر بود؟
- موجودی راکد یا غیر قابل استفاده دارید؟
- آیا بودجه بازنشستگی فعلی کافی است؟
- روابط بانکی چقدر خوب است؟
ب-سیستم ها
- چه نوع سیستم هایی در حال استفاده هستند؟ رایانه های بزرگ یا رایانه های شخصی؛ نرم افزار خریداری شده یا سفارشی؟
- سیستم های یکپارچه یا مستقل دارید؟
- استعداد برنامه نویسی در شرکت چیست؟ قابلیت پردازش داده ها توسط کارکنان چگونه است؟
- عملکرد گزارشگری کار و تولید، نحوه ورود،کنترل موجودی، کنترل تولید و سیستم های حسابداری،کنترل داخلی داخلی در سیستم چیست؟
ج-اداری
- برنامه های بیمه کارمند چگونه است؟
- مکانیزم بودجه بازنشستگی چگونه است؟ چه کسی نماینده کارکنان و بازنشستگان است؟
- برنامه به اشتراک گذاشتن پاداش یا سود چیست؟
- چه کسی مسئول استخدام، اخراج و ارزیابی کارکنان است؟
- آیا یک راهنمای سیاستهای کلی شرکت وجود دارد؟
[۱] startup
[۳] Summation Factor Risk
[۴] pre-money valuation
[۵] scorecard
[۶] angel
[۸] pre-revenue startups
[۹] the Comparable Transactions Method
[۱۰] First Chicago Corporation Venture Capital
[۱۱] the Venture Capital Method
[۱۲] Due diligence
[۱۳] Initial Due Diligence